‘Goodbye’ world’s best team

‘Goodbye’ world’s best team

Team photo 2017

From the moment I can walk I’m a member of a sports club. Athletics, swimming and from when I was 11 I also started to play football. In the end, football is the only sport I’ve always been practicing. In my last season, I experienced a serious injury for the first time in my career. In the last championship contest of VV Maarssen 3 I only played the last 30 minutes and the first half of season 2016-2017 was more about recovery. In my opinion, this resulted immediately in the season in which I had the least fun (personally). The feeling prevails that you have not been able to give everything and cannot play a game painlessly. According to the physiotherapist recovery was possible, but there is also a form of wear. I do not feel old yet, but such messages put your feelings in a certain perspective.

But the injury may be a small footnote, because in the end I really enjoyed all those hours on the football field. In all these years we have become little champion, but I do remember all the times we stood with the cup in our hands. During our visit to DOS Utrecht (now DHSC fusion club) we became convincing champion in the first year, after finishing in the middle during a lot of seasons, we became with a fresh team a convincing champion again in the 2015-2016 season.

However the most beautiful of football is the team feeling. Everything you do together, you fight for each other. For victory or for something which is more beautiful than winning. The fun of the game. You share love and suffering together. Small children and ‘slain’ are taken care of, loves and broken relationships are analyzed during a glass of beer. Hair transplants are assessed by experts, solving injuries by the best physiotherapies. Twice a week taking a shower together creates a bloodstream that cannot be broken quickly. Perhaps, therefore, my goodbye does not feel like a farewell, but as a temporary interruption. For the first time, I wrote out as a playing member of a football club, which gives a strange feeling. Will I miss the football, for sure. Even though I hope to kick a ball or join the Kyrgyzstan’s football team during the trip. Football is a world sport, everywhere they play the game.

But more than football I will miss the team. The Wednesday evening trainings on a field in the back, laugh for a failed pass or a shot that goes way too high. The Saturdays on artificial grass fields, where the same player is too late or the balls are forgotten. Or the bowls of snacks and cans of beer, or a proud father who shows his twins. I’m going to miss it, but I’ll take it on my mind during our journey as well. Every Saturday I will wonder what we’ve done, will we win the cup this year, and who was too late this time ?!

Season 2018 – 2019 I would like to join this team with sons of god, if I will of course be admitted to the selection by the leaders! You go guys, win and enjoy!

 

Love to share:

9 Comments

  1. Dick

    Mooi en leuk geschreven Erik.
    Ze zullen je zeker weer opnemen in het team als je weer terug komt.

  2. Jochem

    Mooi geschreven Erik! Heerlijk en o zo herkenbaar.
    We zullen jou ook missen, als vaste waarde in de 1e, 2e en 3e helft en als eeuwige optimist die het met iedereen goed kan vinden! Je bent en blijft natuurlijk altijd weer welkom!
    Heel veel plezier komend jaar, wat een waanzinnig avontuur gaan jullie tegemoet!

  3. Marion

    Prachtig geschreven, uit je hart!!

  4. jeanine

    Leuk geschreven Erik, mooie herinnering om op terug te kijken. Jullie krijgen er iets anders geweldig voor terug en na dat avontuur weer naar de mannen !

  5. Lenie

    Alweer zo’n prachtig kippevel-verhaal!! Mooie geschreven Erik!
    Probeer in ieder land een balletje te trappen zodat je getraind en met nieuwe inzichten bij je club terug kunt komen. Groet Egbert en Lenie.

  6. Marion

    Op woensdagavond het komend jaar eten Dick en Marion die overheerlijke maaltijden maar zelf op! Het was van Erik de vaste voetbal trainingsavond , na zijn werk kwam kwam Erik eten,met de vaste slogan dat hij nog nooit ZO lekker had gegeten ja ja, geloof je dat?? Joh we gaan je zeker deze momenten missen, maar ook bij het voetballen langs de lijn voor je pa….knuffels
    Lieve Bertha ook dank je wel voor de bloemen

  7. Lourens

    ❤️ Erik je bent een top vent! Een prachtig verhaal waar ieder teamsporter zich in kan herkennen; jij bent een teamspeler pur sang. Niet alleen in het veld maar ook daarbuiten laat je altijd de interesse en medeleven zien naar ieder teamlid.
    We gaan je missen, veel plezier samen met Bertha en bij terugkomst start je meteen weer in de basis ?

  8. Thea

    Lieve neef Erik,
    Wat een prachtig verhaal heb je geschreven. Je zult in de rimboe vast nog wel eens denken aan je Cluppie. Je bent echt een teamspeler. Ik moet er nu steeds aan denken, dat het al bijna zover is dat Bertha en jij die bijzondere reis gaan maken. We zien elkaar nog. We gaan jullie missen hoor!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Top